1اکتبر 2023- تحقیق ارائه شده در نشست سالانه انجمن اروپایی برای مطالعه دیابت(EASD) در هامبورگ، آلمان (2 تا 6 اکتبر) نشان می دهد که هیپوگلایسمی شدید بیش از دو برابر در میان بزرگسالان مبتلا به دیابت که ناامنی غذایی را تجربه می کنند، شایع است.

هیپوگلایسمی شدید زمانی اتفاق می افتد که سطح قند خون فرد به حدی کاهش یابد که باعث از دست دادن هوشیاری، تشنج، کما و در موارد نادر مرگ شود.

هیپوگلایسمی شدید در افراد مبتلا به دیابت نادر است، مگر اینکه از انسولین یا داروهای تحریک کننده ی ترشح انسولین استفاده کنند که معمولاً هیپوگلایسمی شدید عمدتاً به عنوان یک عارضه جانبی داروی آنها رخ می دهد.

تجزیه و تحلیل داده ها از ایالات متحده نشان داد که هیپوگلایسمی شدید در افرادی که دچار ناامنی غذایی بودند، 2.2 برابر بیشتر بود.

دپارتمان کشاورزی ایالات متحده،ناامنی غذایی را به عنوان عدم دسترسی مداوم به غذای کافی برای هر فرد در یک خانواده برای داشتن یک زندگی فعال و سالم تعریف می کند. این می تواند یک وضعیت موقتی برای یک خانواده باشد یا می تواند برای مدت طولانی ادامه یابد.ناامنی غذایی یکی از راه‌هایی است که می‌توان تعداد افرادی را شمارش کرد که توانایی خرید غذا را ندارند.

مشخص شده است که ناامنی غذایی بر سلامت تأثیر می گذارد، اما تحقیقات کمی بر اساس جمعیت در دنیای واقعی در مورد تأثیر آن بر میزان هیپوگلایسمی شدید انجام شده است.

در اولین تحقیق از این نوع، دکتر الکساندریا راتزکی لیوینگ و همکارانش، از دانشگاه وسترن، در شهر لندن در انتاریوی کانادا، تجزیه و تحلیل ثانویه ای از داده های مطالعه iNPHORM در سراسر ایالات متحده انجام دادند: یک بررسی پانل آینده نگر 12 ماهه از خطر هیپوگلایسمی در دنیای واقعی.

تجزیه و تحلیل آنها شامل 1001 بزرگسال (49.6درصد مرد) مبتلا به دیابت نوع 1(16.1درصد) و یا دیابت نوع 2 بود که حداقل به مدت یک سال با انسولین و/یا داروهای تحریک کننده ی ترشح انسولین تحت درمان قرار گرفتند. شرکت کنندگان به طور متوسط 51 سال سن داشتند و میانگین مدت دیابت آنها 12 سال بود.

محققان با کمک پرسشنامه ها در ابتدا (بهار 2020) و بیش از 12 ماه متوالی داده هایی را در مورد ویژگی های پاسخ دهندگان و فراوانی هیپوگلایسمی شدید، جمع آوری کردند. بر اساس دستورالعمل‌های استاندارد مراقبتی انجمن دیابت آمریکا، هیپوگلایسمی شدید به‌عنوان سطح 3 غلظت پایین قند خون(صرفنظر از مقدار قند خون)، که باعث تغییر وضعیت ذهنی و/یا جسمانی بطوری شود که نیاز به کمک حرفه‌ای یا غیرحرفه‌ای برای بهبودی دارد، تعریف می‌شود.

در ابتدا از شرکت کنندگان این سوال غربالگری پرسیده شد: " آیا تا به حال در 12 ماه گذشته، اندازه وعده های غذایی خود را کاهش داده اید یا وعده های غذایی خود را به دلیل کمبود غذا حذف کرده اید؟" کسانی که پاسخ مثبت دادند به عنوان افراد دارای تجربه ناامنی غذایی طبقه بندی شدند.

از هر پنج شرکت‌کننده تقریباً یک نفر گفتند که ناامنی غذایی را تجربه کرده‌اند. نرخ افرادی که ناامنی غذایی را تجربه کرده بودند در میان مبتلایان به دیابت نوع 1 و2 مشابه بود(به ترتیب 18.6 درصد و 20.4 درصد). در میان این افراد، بیش از نیمی از آنها حداقل یک رویداد سطح 3 افت قند خون را در سال گذشته تجربه کرده بودند.

نویسندگان رگرسیون چند متغیره را برای تعیین اینکه آیا ناامنی غذایی باعث افزایش میزان هیپوگلایسمی شدید می شود، انجام دادند. تجزیه و تحلیل آنها نشان داد که، پس از تعدیل عوامل مخدوش کننده بالقوه (سن، درآمد ناخالص سالانه خانوار، پوشش بیمه، ترتیبات زندگی و نوع دیابت)، افرادی که ناامنی غذایی را تجربه کرده بودند، در طول سال مورد مطالعه، بیش از دو برابر بیشتر از افرادی که در معرض ناامنی غذایی نبودند، دچار هیپوگلایسمی شدید شدند.

دکتر Ratzki-Leewing گفت: این اولین مطالعه آینده‌نگر مبتنی بر جامعه است که به تأثیر ناامنی غذایی بر میزان هیپوگلایسمی سطح 3 (شدید) در بزرگسالان مبتلا به دیابت در ایالات متحده تحت درمان با انسولین و/یا داروهای خوراکی تحریک کننده ی ترشح‌ انسولین می‌پردازد.ما نشان دادیم که ناامنی غذایی به طور نگران کننده ای در میان این جمعیت رایج است و میزان هیپوگلایسمی شدید را بیش از دو برابر افزایش می دهد.

او افزود: ما به پزشکان توصیه می کنیم از سوال غربالگری ما استفاده کنند و هنگام مدیریت افراد مبتلا به دیابت که تحت درمان با انسولین یا داروهای خوراکی ترشح کننده ی انسولین هستند، به ناامنی غذایی آنها توجه کنند. استراتژی های بهداشت عمومی برای رسیدگی به ناامنی غذایی نیز برای جلوگیری از هیپوگلایسمی شدید و عواقب عمیق آن حیاتی است.

در کوتاه مدت، هیپوگلایسمی شدید می تواند باعث علائم خطرناک (مانند تشنج و کما) و حوادث شود. همچنین می تواند منجر به اختلال در آگاهی از هیپوگلایسمی (کاهش توانایی درک کاهش سطح گلوکز خون) گردد که به نوبه خود می تواند باعث افزایش خطر رویدادهای هیپوگلایسمی در آینده شود. هیپوگلایسمی شدید و طولانی مدت با آسیب عصبی و قلبی و همچنین مرگ و میر زودرس همراه است.

در نهایت، مطالعه ما فرصتی کلیدی برای کاهش بار هیپوگلایسمی شدید مرتبط با دیابت و در عین حال بهبود سلامت کلی این افراد را نشان می‌دهد. انتشار این نتایج با توجه به افزایش هزینه زندگی، نه تنها در ایالات متحده بلکه در سطح جهانی، به موقع بود.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2023-09-food-insecurity-severe-hypoglycemia-adults.html